Ta şuram da ağrılar var... yumruk gibi duran
acıların konisi bu çok uzaklar dan
gözlerimi sulayan canım dediklerimin
yaslarını tutuyorum...çeşmesini akıtıyorum
kova kova bağrımda taşıyorum
yanıklarına yanıtlarım çoğalıyor ama..
Her lokma da düğümlenir boğazımda
birikenler beni gömerdi içine
taziyedeyim o yüzden kemiklerimi
sızlatan acılarımla...
Her acının kendine göre yükü ağırdır...
tazedir ya gönül bu yük güç veriyor
bana bunlar da geçecek diye sarılıyorum.
bitecek diye öpüyorum alnından
şu kısrak aciz bedenimle iyileştirmeye
çalışıyorum onu kendim bile inanmadığım
halde nasıl sın diye her cevap sonrası
can çekişirim ama yinede belli etmem
Sen iyi ol yeter ki!
O zaman konuşmaya korktuğum
sessiz harflerimin yerini sesli harfler alacak
işte o zaman rahatlayacağım...
aklım fikrim sen de..
Saati kurdum her gün sessizliğe
çalıyor alarm..sensizliğe
dönüyor zaman
Dilim boğazımda her lokma.. bekliyorum
Ta şurama saplanıyor sanki !
ölümü eskitiyorum yutkunarak sadece...
Ne yediğimin ne de ictiğimin yok
kiymeti...aklim mantığım sana
dönük..
©ebrulimsi_
E