Gündüz olmasa
dursa ayaklarım bir tabure de
gerçekliğin elzemliği vursa
dizlerimden...
sızım sızım sızlasa
en körpe yerlerim acısa
buram buram...
İhanet kokmasa boynumdaki bu ip
ayaklarım şimdi yukarıda
ve bir dua ederken Tanrıya
bana acımasını beklesem
utanmazca dilesem cenneti
günahlardan arınsam
başkasının günahları kalmasa sargıda
Bu sarkaç döner herkese
şimdi benim boynumda
affedemem geceye inen o Haini!
yavaştan sallantıda tabure şimdi
daha ortasına bile gelmedim oysaki cümlenin
gözlerin beni kanatsa
anlamasam seni
Hiçbir doğrun diken kadar yalan kalmasa
saplansan da gerçek olsan
Kaktüs gibisinden hani
Bu geceler hain olmasa, sen olmasan
Kalbim doğru kalsa
kalmaz da
yıkarım kendimi geceye bilmezsin
bir kırık taburede asarım
boynumda biriktirdiğin yalanları
öpüp kokladıklarını
acımam
onlarıda asarım inan.
©purplesyri
X