Güzelliğe tahammülümüz kalmamış
Geceyi ateş yakarak,
Gündüzü perdelerle kapatıyoruz
Ne güzel kadınlar kaldı
Dizine yattığımız
Ne de selvi ağaçları
Gölgesine konduğumuz
Bir aykırıyız dünyaya karşı
En çok da kendimize karşı
Oturuyoruz bir dağ başına
Koca şehirleri düşlüyoruz
Koca şehirlerde bir kır düşleyip
Düşümüzü otlatıyoruz
Tahammülümüz kalmamış güzelliğe
İçimizi kemiriyor adını koyduğumuz her şey
Böylelikle ayrılık bir isim oldu
Yamaçlarına ağaç diktiğimiz dağlar gibi
Ayrılık bir dağ olmaktan çıktı anlıyor musun
Şimdi ne şehirlerde ne de dağlarda
Sevgin bir isimden öteye gitmiyor
Ne bir şehir oluyor düşlerimde masum
Ne de kırlara gölge olan dağ
Tahammülümüz kalmamış güzelliğe
©penaber07
P