....
Kafdağına vardı sessizliği.
Cansızdı.
Yorgundu.
Belkide kanatları yoktu.
Neydi nasıldı bilinmez.
Gök arşınlandı çığlığıyla.
Yaşıyordu, kanat çırpıyordu.
Özgürdü.
Mutluydu.
Yalnızdı ama.
Bulutlar beyaz.
O tahtaydı.
Uçuyordu yalnızöığın göğünde kızıla karışmış gece vakti.
Sessizdi adı tahtadan kuştu.
Hüzün kokan bir hali vardı.
Derelerde kaybolan çağlayan sesi vardı.
Muştusu vardı belki de.
Karanlıktı gece ama o görüyordu.
Korkuyordu her şeyden.
Sisli caddelerin görünmez sesiydi.
Mest olmuş endamıydı.
Sal yapmıştı deniz misali.
Keskin bıçağın kıl hali.
Yiğit göğsü dayanmıştı sırtına.
Yağmur kaçağı olmuştu göğün başında.
©ulkuhilal
U