Sözlerin hengamında uçurdum kelimelerimi...
Ezellere gömdüğümdü hikayeler...
Peşindendi sürüklendiğim...
Düçar olduğum yarlar...
Ama...
Varamadığımdın sen...
Uzanamadığım...
Sevgili...
Kaybolmamaktı tek derdim...
Ve...
Her bir asra koyduğumdu mızraplar...
Telleri kopuk sazlarımdan...
İzini sürmek için...
Sevgili...
Çöllere güvenemezdim...
Silerdi çırpınışlarını kum fırtınaları...
Tepeleri değiştirirdi geceden...
Kala kalırdım...
Hanların duvarları yıkık...
Dehrin harabiyetinde ömür dedikleri nakıs...
Ne zaman geçtin buralardan?
Bir esinti...
Bir silüet...
Geçip gitmişsin anılardan...
Anladım...
Senmişsin ateş...
Senmişsin kavurucu rüzgar...
Sevgili...
Kervanlara gizlediğin emanetlerin peşindeyim...
Yolum uzun...
Uğruyorum ardından tek tek...
Viran olmuş hanlara, saraylara...
Kırık kapıların aralığından...
Ama asır asır...
Ama bir an...
Çıkıp geleceğin günü özlüyorum...
Sevgili...
Ömrüm yeter mi bilmem...
Bir ima...
Bir hüzme...
Bir alamet...
Yeter bana...
Yoksa...
Yüreğim kanar...
Kanadım kırılır...
Takatim koyuvermez beni yollara...
Sevgili...
Ey sevgili...
©kfaik
K