Önceden geceleri uyuyamazdım ben.
İnsanların dertlerini dert edinirdim hep.
Şimdilerde değişti bu huyum.
Beni takmayanı bende takmıyorum.
Mutluluğunuza gölge düşürenleri çıkarın hayatınızdan.
Üzgünken yanınızda olmayan kişileri takmayın.
Her yaptığınızda kusur arayanları def edin hayatınızdan.
Sizlerde takmayın sizi takmayanı.
Üzmeyin deymeyecek kişiler yüzünden kendimizi.
Sıkmayın, yormayın o güzel yüreğinizi.
Kimse sizi kendiniz gibi bilemez bunu unutmayın.
Deymeyecek insanları takmayın o güzel kafanıza.
Üç günlük dünya değil mi bu?
Onu tak bunu tak nereye kadar.
Bırakın kendi hayatınızı yaşayın.
Sizi üzenleri takmayın.
İnanın siz onları taktıkça kendilerini birşey sancaklar.
Kendilerini bulunmaz Hint kumaşı sancaklar.
Bırakın değersiz sansınlar, zaten değerleri de yoklar.
Takmayın boş insanları kafanıza.
Ben çok taktım her denileni, her kişiyi.
Üzüntüden başka birşey getirmedi.
Hep bir yerleri kalktı durdu.
Şimdi takmamam onlara çok koydu.
Üzmüyorum artık kendimi.
Biliyorum deymeyecek üzülmeme.
Benim düşündüm kadar düşünmeyecek hiç biri.
Takmıyorum artık her önüme geleni.
©fatma_6
F