Düşen yaprakları sayıyorum sonbaharda,
Ağır ağır dökülür her biri.
Beton yamulur yer yarılır.
Şahit oldum inan bana inan...
Sonbaharda değiliz esasen,
Mevsimi unuttum.
Tek bildiğim şey sen yoksun.
Ve güneşin alnında titreyerek üşüyorum.
Bir yanda fırtına lakaplı o aciz gürültü
Seni haykırıyor, bir kuvvet bendeki sorma,
Sorma, Paşa'nın rakı bardağı gibiyim;
Hep dolu ve sağlam.
Dizlerim karlarla kaplı.
Buzdan bir heykel gibiyim bu sefer,
Bu sefer daha da güçlüyüm.
Bak, omzumun kenarında devrilen dağlara,
Bak, parmaklarımın ucuna,
Ve bak, gözlerimin içine;
Sen varsın ve ben tüm dünyayı avuçlarımda tutuyorum.
Günleri unutursan bana sor.
Oda zihnimde,
Seninle beraber yaşlanıyor.
F