Ü

Talibim Efendim

Aşka maşuk oldumda gayrı sırra eremedim
Ey nazlı cananım bu cefalar nedir bilmedim
Divanı alâ da nice zaman biçare bekledim
Gönül hanei tahtına ben talibim efendim
Söyle derdin cananım deki bende bileyim
Dil-im deki şu derdim yâr sana söyleyeyim
Sana vasıl olmaz isem bu canı tende neyleyim
Divanı eşiğinin kapısına ben talibim efendim
İsterem seni canda olasın bu tende canan
Ol ki aşık degilmidir gayrı şulei aşk ile yanan
Bir zerre değildir şu özümde senden kalan
Zülfü telin gölgesine ben talibim efendim
Benki acizane bir kulum sultanım divanında
Sanki cenneti âlâ sureti görünür yâr didarinda
Biçare bedenim fedadir cananım gayrı yolunda
Maslahatina giden yoluna ben talibim efendim
Ahmed-i Geda derki gayrı ben bilirim yâr seni
Kul sözüne itimat edipde sen bilemediysen beni
Gayrı aşkı sevdan yandirir neçare bedende teni
Şulei aşkın ile yanmaya ben talibim efendim
©üstadisiir