Düşüncemin parmak uçlarıma dokunan bir etkisi vardı, , zaman zaman süt beyazı, odundan bozma , kömür karası bir çubukla buluşur çalakalem destanlara sebep olurdu, ,
Gecenin mavisi çökünce odama, Katilim olurdu aklımdakiler..
Sonra, sonra fikrime prangalar vurulur, sabaha dek tutsak kalırdım, ,
ne tan vakti avuturdu yüreğimi, nede yüzüme vuran sarı sıcak gündoğumu, ,
Suya batmış bir teknenin babalarla savaşı gibiydi özgür düşüncelerim..
bir adım ötesi nihayete eren, bir adım gerisi esarete..
Sessizce bir gemi kaldırdım limandan, ince halat, dalgalı deniz ve dönüşü olmayan bir yolculuk..
dünden öte, bugünden ziyade.
©gnbatmı
G