Pencere pervazından sızan soğuk
Kalbim katran,irislerim buğu
Süzülen yaşlar ısıtır da tenimi
Ruhum yorgun,üşümüş ve savruk
Yıkık dökük tüm kelimelerim
O pencere pervazında sıralanmışlar
Belki çatlamış dudaklarım aralansa
Belki gözlerim bir seferliğine kapansa
Yanan bir mum gibi eriyip kaybolacaklar
Gecenin zifti güneş doğacak
Bana değil yine sana
Çünkü ben hala oradayım
Pencere pervazında
Ama bu gri soğuk mermer
Daha sıcaktır bana tüm insanlardan
Tan yeri sessizliği
Daha hoş bir sedâ tüm duyulanlardan
E