Bir oyana bir bu yana savruluyor
Sıraya girmiş dertlerimin ateşiyle kavruluyorum
Bana reva görülen her anım için döktüğüm
Gözyaşı benim ama, ağlatanlar tanıdık değil
Yaşadıklarımı düşünmekten bitap düştüm
Yüreğime söz geçmiyor, neden diye sormaktan
Ve ben bunu defalarca kendime sormuştum
Üzüntüler benim ama, kahırlar tanıdık değil
Korkularımın eseridir sözsüz oluşum
Suskunluğum esiridir haksız gibi duruşum
Bir bir planını yaptığım geleceğe yönelik
Hayaller benim ama, yıkıntılar tanıdık değil
Her defasında yanıldım güvenmekten
Bütün suç bende, herkesi kendim gibi görmekten
Ne ders aldım, ne geri durdum yine de
Uzanan el benim ama, tuttuklarım tanıdık değil
Karşılıkmı bekledimki kimseden
Yada tutkularımamı yenik düştüm bilmeden
Uğruna yakıp yıkan, ezip geçen ve ölümüne
Seven benim ama, sevenlerim tanıdık değil
Işıksız geceler, uykusuz uykulardayım
İçimdeki fırtına narkoz gibi dipsiz kuytulardayım
Önümde kağıt, elimde divit karalıyorum bişeyler
Şiir benim ama, nakaratlar tanıdık değil
Yolun sonu belki, bir musallaya uğramak
Bu kadar zor muydu garibi mutlu yollamak?
Canım içinde bekliyorum bu kalabalık nedir?
Cenaze benim ama, cemaat tanıdık değil
Cimbar
©cimbar
C