Yoruldum,
Gerçekten ruhumu yerden kaldıramıyorum.
Gözlerim önünde beynim,
İstemediklerimi, beklemediklerimi gösteriyor.
Kabullenmeye çalışıyorum,
Ve alışık değilim bu kadar tutarsızlığa.
Alışık değilim,
Hiç bir şeyin kadrini bilmeyene.
İstemediği halde,
Yalana sevdalananlara.
Gözlerim önünde fikrim,
Buna karşı geliyor, dillendirmek istemiyor.
Yanmış yağmurlara aldanamıyorum,
Kör kütük olan karşılıksız şeylere.
Yalandan tüten sigaralar gibi,
Kül olan duygulara gelemiyorum.
Ve kalabalıklar var birbirinden habersiz,
Herkes birbirinden bir sevda bekler gibi.
O meydanlarda arabalar var,
Köprü altında dilenci ruhlar.
Bunlar yüze yansıyor,
Herkes birbirine ayna tutuyor.
Pişmanlıklar fayda etmiyor,
Kabuk bağladı hüzün.
Kasis çıkmış neşelere,
Zaman düşmüş hecelere.
Kafam yoğunken her şeye,
*****ıp kalıyor el pençe kalp,
Alışık değilip medcezir şehirlere,
Ayna tutuyor hepten yağmurlar.
Huzuru arka cebine koyma lazım olur,
Gül ama kurumasın yüzün.
Zaten her şey dar geliyorken,
Ben yorulduğumu hissettim ama,
Düşme bedenim dünyanın gafletine.
İnsan bahane bulur kendini öldürmeye...
Gelip geçerken zaman,
Tutunmaya çalıştığım olayları var.
Elim kayar ve sürünerek geçerim saatlere,
İnsanlara bakınıp dururum sebepsizce.
Birilerinde umut aramak ve olur da yüzlerinde,
İnsan bahane bulur ne sebeple bilmeden...
Gel bedenim kaçalım bu beladan,
Sığınalım, koklayalım duaların etirini.
İnsanların gelip geçen rüzgârını,
Sinemizi yırtmadan def edelim.
Ne zaman gelecekse "ölüm" denen mutluluk,
İyiyim beni de alsın Azrail kanatlarına.
Yoruldum,
Hele ki sadece bunu düşünmekten.
Neyle karşılaşacağımı bilmeden,
Her sabaha "merhaba" demeye.
İstemeden, istemeden ve hiç istemeden,
Bu beni çok ama bayağı yordu.
Sebepsizliğe gittiğim hep bir yol,
Yada doğru yolu mu kaçırırım bilemem.
Hep ben suçlu olduğum bulutlar altında,
Artık direnemem.
Gel tanışalım hep vazgeçilmişliklerimizle,
Vallah billah yoruldum.
Buna odaklandım yıllarca,
Kaçışı nerede?
Açık kapı aralanır,
Ceryan yapar yürek,
Ve sıkıldım.
Hadi görüşürüz...
AYKUT BARIŞ ÇELİK
©barispasa
B