Tanıyamadım,
Bu yüzden çokça yazamadım.
Yalnızca yüzeysel olarak,
Bana verilenleri aldım...
Tanınmadım,
Ama ihanetle suçlandım.
Tüm sevgime kadar,
Detaylıca sorgulandım...
Evet biliyorum!
Duygularımı yansıtamıyorum.
Yine de tekrar tekrar;
Suçlanmaktan kaçamıyorum...
Senin o “duygusuz insan" tabirin,
Yaratılışa aykırıdır.
Duygular tüm canlılara doğuştan,
Verilmiş bir fıtrattır...
Kimi içinde yaşar,
Kimi dışarıya saçar!
Yalnızlıktan bahseden sen,
Anlamadıysan beni.
Yaşadığımız yeryüzünde,
Artık olmaz anlayacak biri...
Yine yalnızlığım;
Ayağa kaldırıyor.
Yine düşlerim;
Ayakta tutuyor...
©şiiryazan.
Ş