Daha nekadar sürecek bu şansızlık nereye gitsem arkamı brakmıyor bu yanızlık nereye gitsem hep kapandı bana kapılar aklımı kaybediyorum tanrım artık yolarımı göremiyorum gözlerim nereye baksa buğulanıyor kendimi kaybediyorum okadar büyük ki bu karanlık düşüncelerim dağılıyor toparlayamıyorum ne yediğimden tat ne içtiğimden birşey anlıyorum
okadar yoruldum ki yaşamaktan uykuda bile dinlenemiyorum bu dünya çok acımasız Ben bukadar haksızlığa dayanamıyorum bukadar iyi olmak insanları affedip susmak günahmı yaşamak sabretmekmidir sahi yaşamak neydi burası nasil bir yerdir neyin cezasını çekiyoruz tanrım bukadar zülümlere göz yumamıyorum küçük cocuklar ölüyor anneler feryad ediyor insanlar birbirini tanımadan yargılanıyolar Ben buna susamıyorum sokakta kalan insanlar soğukta üşüyorken Ben uyuyamıyorum insanlar neden bukadar kötü olabiliyor kalbim artık bunu kaldıramıyor bize bir şey söyle tanrım ..
©nely
N