görünce seni savrulur yapraklarım
yedi veren güller aydınlık yeşil
can bulup açar topraklarım
bir köy çeşmesi ferahlığında ellerin
yalnız kendime kurduğum
özgür bir ülkedir gözlerin
yüzün ki katıksız ayın on dördü
can özüm iki gözüm
ellerinde ölmek ne güzel olurdu
aciz kalır güzelliğini anlatmaya kelimeler
denizler çiçekler kuşlar ve şiirler
hepsi anbean seni arar
yalnızca seni taklitten ibaretler
gülünce yanağında beliren o minik çukur
işte tam orası vatanımdır yurdumdur
©
©alemifeza
A