Şahsımı tarif etmeye yeltendim..!
Kendimi, kendimde sanarak konuşuyorum,
Halbuki bir avuç söz içinde *****mışım..
Hasret kırılganlığını bilerek düş kurdum,
Sorgu uçlarında kırmızı rüyalar görüyorum.
Gecenin mavisine değiştim karanlığı
Gündüz boylarında nasip sarf ettim..
Çok değil, az sabır çektim tesbihime
Ellerimde sessiz dünyalar birikince,
Har vurdum, alevleri sardım içime
Sahi hangi çölde gizlendi güneş doğuşum
Deli rüzgarın cebinde sanki kaybolmuşum
Aşk teranemi sessizce boğdum,
Musallada sükun içinde bırakıyorum
Hala usanç duyarak kaçıyorum
Belki, özgün acılarımı dindirir diye..
Kendimi tarif etmeyide bıraktım
Dargın bir şekilde burayı terk ediyorum.
Ne dünya benim olacak nede ben dünyanın
Sadece derin bir iç çekerek hiçliğime kaçıyorum..
©hayati_sdf
H