Susup susup izliyorum batan güneşi
son bir kez seziyorum zaman izlerini
yaşamak için nedenler var mı acaba
hayatın yalansız düzeni hem yüzleri
tarih yazar kalem tutan şu eller
hem yazar hem oynar mı bilmem
ne durgun ne kadar yalnız olsam
bir dünya canlanıyor gözlerim de
yarınlara hasret doğuyor zaman
geçit yok hiçbir şekilde tuzak tan
mayınlı sancı gibi gecelere bölünür
hayaller yarım düş tam ortasından
sis perdesi inmiş dağlar bürünmüş
geçit vermez ayazı kardan sönmüş
birşey eksik yarım yada dolu yaşar
sanki zaman doğru yoldan yürümüş
C