ve bize benzeyen acılardan
taşlar koyuldu
şehrin sokaklarına
şakaklarında ağrılarla lacivert kadınlar ve adamlar
koşuyorlar
yanmış hayaller kokuyor üstü başı insanların
bir kuru kuraklık var dillerinde
gülüşleri metal köprüler gibi gıcırdıyor
heyhat
ne yarım yamalak sevişleri
ona buna akıl dağıtan yalnızlıkları
yanlışlıklarında doğuruyor yeni bir günü
ve deveran...
©capune
H