Bazen hayat imtihan eder insanları. Düşüyorum dediğinde kalkar gözündeki perdeler işte tam bu noktada son buluyor sanırsın herşeyi aslında fark etmezsin tüm çıplaklarıyla gördüğün gerçeği. Eşini tanırsın , dostunu tanırsın , var gününde yanında olup gölgende prim yapanları yok günümde bir dilim ekmek istersin diye kaybolanları tanırsın. Senin yaşadığın hayatı geride yaşayıpta sen hayata dur durak verdiğinde seni geçmeye çalışan seninle uğraşan fıtratı fırsat olan insanları , Seslenmediğin sürece hislenmez kendi başına gelmediği sürece gözü bile puslanmaz kendi kabuğuna çekilmez faydasız insanları ‘ Aslında güleç yüzünle iğrenç insanları tanırsın ve en önemlisi imtihanların yerini imkanlar aldığında hiçbirini tanıdığın kadar tanımazsın..
©emrebulut
E