Yalnızlığıma kara, saçlarıma ak düşmüş.
Yorgunluğuma gece çökmüş.
Dost bildiğim akbabalar başıma üşüşmüş.
Genç düşlerim, yaşlanıp kabusa dönüşmüş.
Artık anladım.
İnsan yoksunsa, yazın bile üşürmüş.
Zaman geçtikçe, geçenleri görürmüş.
Anladım artık tecrübe, ödül gibi ödülmüş.
Onu kıymetli kılansa, uğruna verdiğin ödünmüş.
©valakad
A