Dizim büküldü kilimlere
Gözüm göğün gözüne bakar
Dilim kahır eder susturana
Gönül tevbelerle secdeye yatar
Bu şehrin haritası tenimde
Ruhun mahyasında pişmanlık yazar
Kudurmuş gibi bu özlem, derdi ne
Gönülde tek iklim hep yağmur yağar
Bir benim şimdi kendi göçümde
Ardımda kalanlar peşimden bakar
Hiç bir şey kalmadı artık gözümde
Benliğin ateşi suyu da yakar
©ibrahimlek
S