Ey yerlerde sürünen, fikrim kimlere kaldın?
Hangi çıkmazı dönüp, kendine örnek aldın?
Ah ki ne ah hâline, yakınsan da kâr etmez,
İnan dünya kendini, hiç kimseye yâr etmez...
Bir pervâzın önünde, okur musun bir şiir?
Tek mısrayla bitmez mi, koskocaman bir şehir?
Gördüğün onca şeyleri, nasıl görmezden saydın?
Şimdi uyandın işte, ey benliğim günaydın...
Baharda şarkı söyler, saçlarımın telleri,
Nasıl da nasır tutmuş, o bembeyaz elleri,
Çık gel ben çağırmadan, gel ruhuma kendin sin,
Gel ey çocuk benliğim, sen benim tek kendimsin...
©frespiritt
F