Desem ki gönlüme
Değdi mi bunca çileye?
Üzüldük her seferinde
Sonunu bile bile...
Etme gönlüm eyleme
Düşürme beni bu derde
Aşık olduk bir dilbere
Kaldık azar-ı dide...
Ne gerek hekime, merheme...
Derdi aşk olan biçareye
Devası bir çift karagözde
Şifa olur aşk denen illetine
İnan hükmedemiyorum sevgime
Her gün katlanıyor sebepsizce
Gözlerim seni her gördüğünde
Sığmıyor kalbim içime
Zamanım olsa da bin sene
Ben seni düşlerim ömrümce
Sen istesen de istemesen de
Yaşatıyorum seni içimde...
İnsan neden olur ki divane
Galiba cevabı bu gizde
Sevdiği olursa dil-mürde
İnsan divane de olur şair de...
Rahat yok bana bu gece de
Bir elim resminde bir elim kalemde
Anlatıyorum seni dört duvara, bir şiire...
İki damla yaş misafirim her cümlede...
Ey vefasız nazdarane
Bi-tab kaldı şu Emre
Zikrediyor seni her kelimede
Haykırıyor aşkını sessizce...
Mühürlendin kalbime
Tutsağımsın ömrümce
Belki seversin diye
Umut edeceğim senelerce
İnanırım ben kadere
Yazılarımız kesişecek elbet bir yerde
Yalvarıyorum yüce Rabbime
Nasibim olasın diye...
Masum bir beste dilimde
Belki duyarsın diye
Söyleyeceğim ümitle
Hem zaten üç kelime
"Seni seveceğim ömrümce..."
©kalpşairi
N