Hileci falan ama iyi çocuk bu nazmi ünal (yalnızlar)
Efkârlandırdı gece gece namussuz ?
"Gerçeklerden uzaklaştırmadan
Umut vermekten acizdir hayallerim
Bir parça umudumun hazin sonu da
Bariz koskoca bir hüsrandır
Dilleriyle soktular beni o sorgu odalarına
Gönül işi diye geçiştirecektim ki seni sordular bana
Korkma açık vermedim "hiçkimse" dedim ama zoraki
Yemyeşil gözlerin ölü deniz gibi hapsediyor diplere
Dalmaya her heveslendiğimde ayaz işliyor suyun soğuk
Temennim şu ki bu defterin son sayfası bari mutlu bitsin be
Yine de tek tesellimsin çürütsende içimdeki umudu
Geçmezse olur ya hadi geçmezse
Tereddüte düşürdün alacağım her nefesi
Güneşin sızmadığı derinliklerden
Bir mucize bekliyorum
Kulak ver çığlıklarıma tepemdeyken özlemin
Perdeliyor gözlerimi yığılır başıma zibil gibi
Sendeliyor işte bak adımlarım e al işte senin eserin
Aldığım riskler pişmanlıkla ellerinde keşkelerle geri dönüyorsa
Zamanı durdursak ve sende olsa kalbimin yetkisi
Rüyalarım kâbus olur ufacık ellerinde
Başkalarının mutluluğuyla mutlu olmak? Yani o da bi yere kadar
Akıttığım gözyaşlarım helal olsun son damlasına kadar
Dökülüversin damla damla tenine okşasın seni benim yerime
Issız yorganların altlarında ağlarım ben çaresizliğime
Ölüm lezzetinde bir yaşam sürmekle meşgulüm
Çarpıyor alnıma alın yazımın tekmeleri
Can atsamda derdi veren dermanı da verir diye
En az bekleyene gerçekleşiyor mucizeler
Oysaki ne denli güvenmiştim herşeyine
Dünyada yalızca sen ve ben varmışcasına
Sadıktım ben sana böylesini bulursan getir yanıma
Ben teslim edeyim seni ona kendi ellerimle sevgilim"
E