Tekamüle inansam babamın alnının çatısında gelmek isterdim sonraki hayatıma
babamın nefesindeki sigara kokusunda,
Işığın doğduğu gözlerinde,
annemin laflarını yuttuğu adem elmasında,
geniş heybetli omuzlarında,
cılız bacaklarında gelmek isterdim tekrar dünyaya..
Sigara dediğime bakma baba
hayat kokuyor nefesin
ezilmişlik,
yasaklanmışlık,
emek kokuyor nefesin..
Işık demiştik baba gözlerindeki ışık..
Merhameti annemin yüreğinde çalmış hırsız edasında ulu orta yakalanmış bir gündüz yansımasıydı o.
Sanki yakalandı diye senelerin soğuğunu yüreğime vurma çabasıydı üstten söylediğin merhamet özütlü buyruklar.
Beynimin kıvrımlarına ilişen kelimelerin elaleme karşı bir zırh gibi kalakalıyor bilincimin altında.
Adem elmandaki yoksul yutkunuşlar bütün zenginliklere nisbet ediyor sanki..
Elman diyorum baba elmanın yarısı yoksulluk, yarısı merhamet dolu.
Omuzlarında baba dünyaların üzüntüleri
Evren onlarda başlıyor galaksiler oradan türürüyor
Fezadan görünmez heybetleri fezayı barındırır çünkü
Bilmem nasıl taşıyorsun baba evren ağır gelmiyor mu bacaklarına
Ama şunu bil tek şey çok yakışıyor sana :
Annemin başı baba
en fazla o yakışıyor omuzlarına...
©rmznclp
R