Gençlik kütüphaneden aldığın taze kokulu kitaba benzer,içini açarsın koklar okursun sonra yerine koyursun.
Öyrendiğini bir köşeye yazarsın.
İşte gençlik çağıda öyle bir şey,aslında.
Doğarız,büyüyürüz,yaş artdıkca kendimizi tanırız,etrafta olan negatif ve olumlu yönlerden etkilenerek ders alırız kötü ve iyini ayırırız.
Ve en sonda belirgin bir karaktere sahip oluruz,böylece ömür yolunda mantık ve duygusal anlamda ilerleyerek bir iş kurarız.
Sanatsal ve ya Bilimsel anlamda iyi bir geleceğe nail oluruz.
Nasılda olsa gelir ve gider devrimi bu hayatta nasıl doğmuşuz nasıl yaşamışız deyil soru oysa ki,kendini her anlamda her vaziyetde savunan ve vaziyyetden çıkarmasını bilen insandır.
40 sene,80 sene yaşarız ama tek kabulleneceğimiz bir şey var ölümsüz asla değiliz.Dünya bir kocaman cam gibidir her gelib bakar gidecek hep doğan mutlaka ölüm şerabını hayattayken içecek.
©müdrik
E