Güneş son ez
Sıcak bir buse kondurarak yanağıma
Başını almış gidiyor tepenin ardına.
Son kez yalıyor rüzgar ılık ılık
Yıkık tenimin camını
Kulaklarımdan öpüyor uğultusu.
Ve
Yorulmuş günün, üzerinde paltosu
Toparlanmış gidiyor o da
Güneş ve rüzgarın peşi sıra
Gökyüzünün umudundan ceketim
Toprağın merhametinden yolum
Taze çimen kokusu gömleğim
Karabaşın sesine değiyor yorgun pabucum.
Her rengi sırtlamış ömrüm…
Ve şimdi ben de gidiyorum
Koyuyorum ceketimin iç cebine umudu
Koynuma yarını…
Yürüyorum koşar adım
Belki dönmem biliyorum
Belli ki temelli gidiyorum….
©sametkurt
S