Tenhadayım ıssız bir diyarda bir başına
Gözlerime kan çökmüş ağlamaktan
Kimsesiz yetim yüreğim
Ellerime tenime ölümün soğuk nefesi dokunmuş çoktan
Araftayım ne gelebiliyorum nede gidebiliyorum hayatından
Öyle kala kaldım bir başına
Bir umut belkide bir yakarışa muhtaç yüreğim
Hoş neyim kaldı ki ayrılığa boyun eğmekten başka
Sevdiğim
Yüreğim kan revan bu gün sensiz
Uykularda sabahlarda yalnız geçiyor anlamını yitirmiş hayatın girdabında
Ve ben gelemiyorum geçemiyorum yangınların ortasından sana yana yakıla
Bir adım bir ışık ol çek al beni karanlığın ortasından
Sessiz bir çığlık içinde kendimi boğuyorum hergün
Nefesim düğüm kursağımda umutlar yetim
Ter kan içindeyim kala kaldım öylece
Ne olur uzak sıcak ellerini
ölüme kucak açmış yüreğimi
Kurtar sensizliğin içinden....
T