Yine dörtlük doğsun içime
ama sen bakma
yağmurlar aksın hecelerime
güneş alsın kafiyelerimi
sen sedece yüreğini tut büyümeden tenhayım tenhayım
içim haykırıyor
kalpten karın boşluğuna dogru ince sızılar
toplu iğne ağrıları
tenhayım
gidiyorum her kilometrede adın saçılıyor
elim ,yüreğim bulaşıyor
elime adın adına yüreğim bulaşıyor
dokundukça cıkmayacak lekeler yayılıyor damarlarıma
tenhayım ağlayasım var
ağla yasım var
bir ağaç daha geçti bir ağaç daha
yoldayım tenhayım
içinde senin hayalin olmayan cümleleri çıkarmalı kitaplar yüreğimdeki kütüphanelerden
tenhayım
tenhayım
tenhayım...
©a.a
A