Tenine değen rüzgardan kıskanırdım seni
Onunla bile paylașmaya kıyamazdım
Kızardım kendime ara sıra, yoksunurdum
Bu kadar çok sevip, bağlanma diye
----
Korkum seni çok sevmek değildi ki
Kaybetmekdi korkum, yitirmekdi
Korkduğum bașıma geldi sonun da
Bașa gelen çekilir, ama bu çekilmiyor
----
Acılar, sancılar için de kıvranıyorum her gün
Aklımın derinlerin de deli zonklamalar
"Buda" çanı gibi çınlıyor adeta
Buduyor ruhumu her gün ve her saat
----
Gönül kapımı açık bıraktım o günden beri
Olur da belki, gelirsin dönersin diye
Açık bıraktım ki, çalmadan gir içeriye
Kapıya vurmak için bile, yorulmasın ellerin
----
Ya zalımın kızı, iște böyle sevdim seni
Seni senden daha çok düșünerek
Sen ne yaptın peki, çekip gittin ansızın
Böyle bitik, böyle yitik, yarım bırakdın beni
----
Tenine değen rüzgardan kıskanırdım seni
Onunla bile paylașmaya kıyamazdım
Kızardım kendime ara sıra, yoksunurdum
Bu kadar çok sevip, bağlanma diye...
Yazan; Dağhan
©dağhan
D