Beynime işleyen kamberimden arta kalanim
Görüpte söyleyemediğim yanımda hederim
Kimde ne kadar olduğum günümde zararım
Kaybetmekten korkmadığım kadar parçam Eyvallahim olmaz ben yalnızlığımda kalanım
Sevipte dönmeye korktuğum korkularım
Bedenim hapis olmuş duygularimda
Baş ucumuzda diye taşıdığım çibanım
Elleri molozlanmış gardiyanımda öte kadarım
Üzülür diye kalbimdeki kırıntımı parcalayanım
Odamda parcalanmış umutlarda kalanim
Öngörülmez parçamda uyuya kalanim.
Gül kokmaz ki tümseklerinde bahtiyarım.
Dikenini görmedim ki gülden umutlanışlarım
Derbeder etmiş ağıtlarım tenkitim kadarım.
©bugryuce
B