Hangi hayali doğrultsam duruluyorum.
Her ânı acıyla doğuruyorum.
Sırtımdaki parmak izleri,
Yıldırımlar gibi gür bir cizgi,
İçimizden düşenlerle bir sedada.
Yankı zaten hiç durmadı.
Bu yıldırımda yıkılan minare benim.
Ben yıkılmışım ve bu da rüya değil.
İşte, yıllanmış duygusuzlukları insanın.
Köre at gözlüğü daha manidar.
B