Geçip giden bu mefhum hep sefildir.
Aşka gönül verir ve terkedilir hancı.
Çeker hasretiyle geçmez bir sancı.
Buralara mecnun olan yalnızlar değil midir?
Hancı tuz basmak istedi bu yarasına.
Yalnızdı ve sükûneti korkularla boğuştu.
Yine gözleri bitap gözyaşlarıyla doluştu.
Artık inziva girmişti hayatla arasına.
Terketmek istedi buraları, sonuç nafile.
Kaçamadı geçmişinden, yolu yoktu.
Güneş açtı gülüşünden, korkusu çoktu.
Bir ahali güldü onun bu beter haline.
Dedi hayallerine "geri dönmez misin?"
Yalnız kalmaya mahkum bırakıldı,
Bir umudu vardı, o da yarım bırakıldı.
Gülersin ama, hancının çektiklerini görmez misin?
©ggurkann
G