Üzgünüm,
Yarınlarda kalbi kırık umutları güldüremedim,
Terkettiğin gün fotoğrafında yanan mumlar vardı.
Ateşi ne kadar gönlümü yaksa da dayandım, söndüremedim.
Hancılar sokağındayım,
Yolumun her tarafı gözyaşlarıyla çevrilmiş.
Onlarla büyüyen çiçeklere,
Gök mavisinden elbiseler giydirilmiş.
Dışları göz alıcı,
Fakat içlerinde buruk hisler saklı,
Yılların ahı emeklerle boşa gitmişse,
Kim ödeyebilir hayatıma verilebilecek hakkı?
Fazlasını istemiyorum,
Bir dirhem değer, biraz da hakikat sevgisi,
Yenisinde gözüm yok hiç bir varın ve yoğun.
Zaten izin vermiyor bunlara sevginin pejmürde eskisi.
Satırlarımda kalem çığlıkları,
Ağlamaktan gözleri kör olan bir duygu şelalesindeyim,
Acıyorum halime ve zalime intibak ediyorum.
Buraların ahvali çok berbat inan ki,
Daha fazla zarar gelmeden bende orayı terkediyorum.
©ggurkann
G