Sayısını hatırlamadığım intiharlar
Hayat bırakmıyor, benim suçum yok
Gelmezse gelmesin kimse
Belki de dünya acınacak halde
Gerçeği umurumda değil
Ne haliniz varsa görün
Ben artık her şeyden vazgeçtim
Vurdum kendimi gecelere, geceliklere
İçimde ki şeytanın tövbesi kabul olur mu
Ben sayıklarken kimsenin olmadığı yerlerde
Arkama bile bakmadan koştum
Hep bir nefes aramaktan yoruldum
Tam üstüne bastım yalnızlığın
Bir daha eski halime dönemem
Çağırmayın beni gelemem
Bu nasıl kumar hep ters köşe
Kaybettim hep, hiç geçmeyen matem
Bu nasıl kumar aklım bir türlü almıyor
Zaten matemi yaşamasam, böyle şeyler olmazdı
Sürekli mutlulukta sıkar beni
Fazla uzun yaşamak istemem
Sürekli değişen duygular
Fayda etmeyen ilaçlar
Yaşadığım bu ev, ev değil köhne
Her şey bir yere kadar
Bu gece mutsuzluğu yudumluyorum
Sayıklamayım, bir daha uyanmamayım
©ozkan1982
Ö