Ne vaat ediyordu insanoğluna bu hayat
Kim bilebilirdi zamanın getireceklerini.
Altın varaklı sayfalarda mı yazılıydı kaderi, Tozlanmış raflarda kalan bir kitapta mı.
Kalemle mi dolduracaktı beyaz sayfalarını, Yoksa eline bulaşan bu kömür karasıyla mı. Yapraklarını mı dökecekti ki esen rüzgar.
Ne için di bu kadar telaşına düştüğü. İmtihanmıydı yaşadıkları, düşünürmüydü hiç, Sabirdan bir haber olan paslanmış kalbi. Kendini kapattığı karanlık surların kapıları,
Bir an için bile açılsaydı belki,
Güneşle tecelli ederdi, Rabbinin rahmeti Çatladığı yerden filizlenir di belki toprak. Fırtınaların getirdiği bulutlarların diliyle, Yağmurlarla temizlenirdi kalbinin kiri.
©tuna68
T