yedim bütün arkadaşlarımı
artık karnım aç değil
bahanelerle alamıyorlar
ağaçlardan topladıgım elmaları
nefsin elinde hoyrat rüzgarım
esiyorum yar tenine
suya hasret bedeviye aşığım
kandırdım bana inananları
yalan değil gün ışıgı kuraklığı
kirli yüzlü insanların arsızlığı
oysa zorla aldım ellerinden
nefse biat edip tamam dedim
kirli sandığım yüzlerine
tok gözle bakıp doymam dedim.
baş kaldırdım hitaben densizliğe
karşımda duranları yok etdim
sürükledim çaresizliğe
inanamadım kuru dudaklardan
dökülen şükür sözcüklerine.
gafil düşüp teslim olmuşum nefsime
©atilla0330
A