Gökyüzü karartirken kendini,
Bir-kac damla bırakır üstüme,
yağmurda ıslanan kedinin masumiyetiyle,
yürürüm karanlık ve ıslak yollarda,
sıgarım ateşi aydınlatırken geceyi,
Renk katar gri dumanı,
Ve aniden bastırır,
yagmur...
açsam avuçlarımi göğe,
temizlermi ellerimi,
soyunsam yağmura,
sizarmi ruhuma,
alırmı kalbimdeki örümcek ağları.
koşsam koşsam,
kacabilirmiyim yağmurdan.
koşsam koşsam,
yerde birikmiş yagmur suyundan kaçabilirmiyim sanmam.
Kendime bir sığınak bulmam.
Gözlerin değerken gözlerime,
yıkılır bütün sığınaklarım,
gecenin koynunda sırılsıklam kalırım,
teslim olurum yağmura mecburen.
Yağmuru biriktirememki avuçlarımda,
akar gider topraga
ışlesede yagmur her zerreme,
toprağa gidecektir her tanesiyle..
M