Nurdan sözleri damlıyordu
Samandan kağıda işliyor
Derinden etkiliyordu her söz
zeremi koca bir oda içinde
Parlayan mum işığı bekliyordu
Eridi eriyecek küçülmüstü
Ateş mumu yakmaktaydı
Peki insanı ne yıkmıştı
Küçüçük kalmış dertlermi
Neredeydi sabır diye haykırdı kız
Geçti soluklandı bir
Mühlet sandalyeye oturdu
Nerede benim gözlüklerim
Daha dün şuradaydı
Gülümsedi yaşlandın sen
Gözünün önündeki görmüyorsun
İşte masada ya kara gözlüklerin
Buğazını temizledi
Yazdı inceyi nefisten
Gönül defterine
Ne kağıdı incitiyordu ne de
Kalemi kadifeden yumuşak
Sözleri nakış misali nakş
Ediyordu
Hiç bir yüreği
Yakmıyordu
Tevekkül ettiği kadardı yüreğim
©_zeremce_
_