Dünyanın en ücra köşesinde,
Kayıp ruhum sessizce gizlenmekte,
Gözyaşından hallice bir kırgınlık
Sabah akşam kapımda nöbette,
Çiçekleri ben de severdim elbette
Lakin çiçekler bozuldu ve koktu,
Yağmur hep yağmaya meyillenmekte
Her şey gözümde akan yağmurlarda boğuldu
Tüm renklerden kopmuş bir renge tutuldum
Tirşe gökyüzü altında sararıp soldum
Her gün sanıyordum dünyaya daha çok tutundum,
Meğer gülmeyi unutmuşum
Gözlerimde damlalar kurumuş
Yastığıma tuzlu bir su birikintisi dolmuş
Yutkunmuşum,
Sonbaharın hazin rüzgarları gelin alin beni,
Mutluğun gökyüzünde uçurtma uçurayım,
Yüzümden akan hüzünden degil mi belli?
Mutluluğun yüzümde olmayışına mı şaşırayım?
Kim anlar beni kağıtlarım nemli
Kader riyakar bir mahluk gibi
karşımda olsa bir mutluluk sebebi
Yüzümü astığım o intihar geceleri
Bulanık görür müydü sizi hiç ?
Cehennem cehennem yanan
şelale birikintisi gözlerim
©.selin.
.