Bir şiir yazarım rüzgara karşı.
Dağbaşı bir isyan kokar kalemim.
İçimden geçenler titretir arşı.
Yeri göğü inleterek artar elemim.
Yalnızım duvarsız kalan taş gibi.
Yanaktan süzülen tuzlu yaş gibi.
Nasılsın diye hiç soru sormayın.
Babasını kaybetmiş eğik baş gibi.
Titanik gibiyim batmak kaderim.
Buralardan sıkıldım artık giderim.
Uğurlama faslıyla beni yormayın.
Bilinmesin mekanım yurdum ve yerim.
Yoruldum,yenildim ben bu savaştan.
Kabul etmeliydim bunu ta baştan.
Zaten yaralandım siz de vurmayın.
Yol verin gideyim artık yavaştan.
©ibn-ulvakt
M