HALUK BİLGİNER....
- Tiyatro müdürümüz var, sahne amirimiz var, ışıkçılar, dekorcular, kostümcüler, 20
kişi, 12 ay maaşlı çalışıyor, oyuncular oynadıkları oyunlarda, oyun başına ücret almaktalar.
Oyuncu seçiminin tek kriteri “İyi oyuncu olması”, ben diplomaya bakmam, beni hiç
ilgilendirmiyor hangi diplomayı aldığı, okuma yazma bilsin yeter. Bana bugüne kadar
İngiltere’de hiç kimse diploma sormadı, diplomayı çöpe atarım ben, o diplomayı sıkıp suyunu
çıkarsan da içilmez zaten, hiçbir işe yaramaz. Diploma ile ilgili hemen bir örnek vereyim,
Cüneyt Arkın tıp mezunudur, böbreğin ağrısa Cüneyt Arkın’a gider misin sen? Neden
gitmezsin? Diploması var ama. Dolayısıyla diploması olan oyuncuyu neden alayım oyuncu
değilse, almam, bana gösterirler öz geçmişini seçmelere girerken, bırak derim beni hiç
ilgilendirmiyor, ben anlarım zaten. Bana bugüne kadar hiç kimse diploma sormadı.
İngiltere’de yaşadım 15 yıl, tiyatrolarda, televizyonlarda, filmlerde oynadım hiç kimse bana
diploma sormadı, onların bildiği kadarıyla ben sadece ilkokul mezunu olabilirim, kime ne?
Diploma ne işe yarıyor? Diploma değil bana iyi oyuncu, öncesinde iyi insan lazım, en iyi
oyuncunun kulisi, insani ilişkileri kötü ise o oyuncuyu bir gün barındırmam, daha az
yeteneklisi ama insan olanı tercih ederim bu hep böyledir. Bütün tiyatrolarda böyle
yapmalıdır, önce insan olacağız sonra oyuncu, ya da mesleğimiz neyse o, ama önce insan
olmalıyız.
- Türkiye’de, hemen size Türkiye İstatistik Kurumu’nun yapmış olduğu araştırmayı
paylaşayım, Türkiye Cumhuriyeti nüfusunun %80’inin “Tiyatro” denilince aklına hiçbir şey
gelmiyor. %14’ü tiyatro diye bir şey duymuş, sadece %6’sı hayatında en az bir kez tiyatroya
gitmiş, eğer aklı başında bir öğretmenleri varsa ilkokulda ya da orta öğrenimlerinde,
müsamereye götürdüyse, onu da tiyatro olarak saymaktalar, bu %6’nın içinde onlar da var.
- Biz her gece dolu oynuyoruz, “Kapalı gişe” ama para kazanıyor muyuz? Cevap
hayır. Mümkün değil, bir sezonu borçsuz kapattıysak büyük başarı, herhangi bir kâr sağlamak
mümkün değil.
- Yeni Bir Özel Tiyatro, Faaliyetlerini Sürdürülebilir Kılmak İçin Ne Yapmalıdır?
Ananız ağlayacak, tek çaresi bu, olmazsa kapatır gidersiniz, eşek gibi çalışacaksınız,
çünkü size yardım eden hiç kimse yok. Ne devlet, ne belediye yanınızda, kendi başınıza
yaptınız yaptınız, yapamadınız büyük geçmiş olsun. Sürdürülebilirliğin tek çaresi bu; inat
edeceksin, inat, inat, inat, rağmen, rağmen, rağmen, inadına, inadına, inadına dedikçe
yapacaksın. İnat edeceksiniz başka çaresi yok. Yalnız olacağınızı unutmayacaksınız, kimse
yardım etmeyecek, “Ah çocuklar aferin tiyatro yapıyorsunuz gel şunu al” unut bunu, tek
başına yapabiliyorsan yapacaksın. Türkiye’yi konuşuyorsak gerçek bu ve sanırım Türkiye’yi
konuşuyoruz.
Ü