Çal davulcu çal !
Oyun zamanı,
İki ferman arası.
Vur tokmağı,
Sessizceee duyulası.
Geldi artık,
Son fermandan evvel oyun zamanı.
Göbeklere bağlansın,
Sırtlardaki abalar.
Örtülsün,
Kalçalar.
Kimi anlamaz,
Yoksa kötü bakar.
Sallamayı,
Hep kendine sanar.
Bilmez ki,
Tokmak ile Zurnadan gelir ayar.
Çal be davulcu !
Görmez misin !
Düğünsüz derneksiz,
Artık oynamak ister canlar.
Biliriz Kaderidir,
Her davulun derisi tokmak ile patlar.
Sen durma çal,
Zaman oyun zamanı.
Döndürerek davulu,
Bir o yana bir bu yana.
Çaaaaall çaal da oynasın,
Kalçalar da fokur fokur kaynasın.
Hakan Okşaş
M