Elimin tersiyle kavriyorum resmen hayati, hep daha iyi bildiklerime sariliyorum. Ne zaman daha fazlasina gitmez yolum desem, bicak sirti hayallerimin etrafinda bilmedigim yollarda kalakaliyorum. Kendi icimde küresel savaş yasìyorum susuz, aç bi sekilde daha gün yüzü görmeden iki dudak aramda kalan kelimelerim var. Söylenen sözler, camdan hayaller , yapilan secimler sararken etrafimi kalemin ucundaki kelimelerden acizligimi hissede hissede umudu umuyorum. Herkese karsı beklentilerimi toplu mezar olan yutkunmalarin altina gömdüm. Ve kimbilir her savasta oldukten sonra kahraman oldugu anlasilan bir cogu kahraman gibiyim belkide...
Kusursuz Sevgili...
A