Toprağıma elini sür, sıyrıl içime, korkusuzca..
Uzaklaşan her şeyi bağışla bana,
Sonra hızlıca göğe doğru savur..
Yazdığım şiirleri oku,
Mısra mısra işle eskimiş dilime..
Yeniden doğmanın anını söyle,
Sonsuzluk dilinde konuşmayı öğret..!
Kurumuş dudağımdan yürü,
Çatlamış yüreğime sâdır kıl..
Ardımda karanfil yüklü bakışlar bırakıyorum..
Menekşeler bu yüzden hüzünhal oldu.
Issız çölleri bilmem,
Sahra çölüne umudu satmıştım
Çaresizliğin yan kollarında buldum kendimi
Iddianameme ilhak hali kabul ediyorum
Derdime, aşkıma ve andıma hikayeler bulmuşum..
Simdi uzlete yük çekiyor dunya,
Yar dilinde yar'a yakıyor kendine..!
©hayati_sdf
H