Herkes toprak ister, sarılmak arzusu
Dünyanın nimetleri gözlerde parıldar,
Fakat kimsenin yok aslında gerçek mülkü,
Ne varsa elinde, sadece emanet, yalandır.
Toprağın en hakiki sahibi vardır,
O da Allah’tır, her şey O’nun kudretinde,
İnsanoğlunun toprağı yalnız bir mezardır,
Sığabileceği en büyük mülk, o dar çerçevede.
Vakti gelir, sahibine döner tüm nimetler,
Verilen emanetin hesabı sorulur,
Bir avuç toprağım yok deme ey insan,
Sana verilen her şeyde bir sınav saklıdır.
O emanetlerdir cennet ya da cehennemin,
Her bir zerresi, her bir anı birer mihenk taşı,
Dünya mülküne doymayan hırsın, al sana,
Bir avuç toprak, en son durağın, en gerçek payın.
Dünya ışığına kapanınca gözlerin,
Ancak o zaman doyar hırsın, toprakla sönmüş,
Toprağın böl olsun ey fani,
Ebedi uykunda, sadece toprak örtüsü, sessizce örtülmüş.
©hasanbey.
H