İzini sürdüğüm tüm şehirlerin, gölgelerinde arıyorum seni. Kaçıp dalgalara martı seslerine sığınabilirdim. Bir kırsam içimdeki çocuk seslerini ve koşarak uzaklaşan ayaklarımı. Hiç yokmuşsun gibi yorulsa gözlerim. En ummadığım şeyleri görse dursa, olmaz!! tek düşündüğüm gözlerin.
Sevgilim tasfirleri çıkartılan tüm melek figürleri ve güzelleştiren tüm duygular adına.
bakma!
Dağları Gözlerine döktüm, Karıncaların yüce Tapınağını sil başımdan, Korkusuz kuşların Cennetinden dökülen bir ışıktır gözlerin.
Bakma!
Göğsümdeki mahşer kopar sen baktıkça. Sevgimizi çiçekler ile arındır, kaygılardan.
Haydi sevgilim! Belki paylaşırım kısık bir sesle,
Şiirlerimi kalbinin vadilerindeki çocuklara.
Sevgilim başka söylemem. Ruhumun kumral kışlarını dirilt, kurtar ibrahimin balıkları aşkına, Kışları kuşlara sürme çeken tapınaklarda bak ama karanlığıma sevgilim kırçıl yıldızlar aşkına karanlıklar aşkına içimdeki karanlık boşluğa bak mavi ışıklarla.
Bir dua belirledim kırkın sesim ile,
Adına şiir diyorum..
bu şiiri herangi bir kadına değil şiir olsun diye yazıyorum 😀
E