Çatısı erişmiş toprak ev
Kime neye küskün
Onca insan sesi karışıyor birbirine
Sen ağlamaklısın
Koca kervan önünde bir atlı
İki başlı kılıç çekmiş bedire doğru
Yıllar yılı aşka aç millet
Ay yüzüne hasret ümmet
Kısa öz konuşmalar ilerliyor
Çağımızın engin denizlerine bir yudum
Su serpiliyor merhem gibi aşk gibi
Uzun dalıp gitmeler kıymet kazanıyor
Ucunda gül varsa kış yaza dönüyor
Toprak evin duvarları gül kokuyor
Oturmuş bir evlat baba hasreti çekiyor
Gözler dalıp gitmekte
Ölüm aşk olur mu
Ölüme aşık olunur mu
©hanaunal
H