Toz bulanık suları yudumladim yıllarca bağbozumu sürgünlerden geldim
içimden baktım içine aktım Yürek daglayan bir bağlamanın efkar dağıtan tellerine umutlarımı astım.
Çocukluğumu yaşayamadığım duvarları Ker***ten örülmüş köy evimin kimsesizliğinden yazıyorum inan sana değil kendime kastım
Gözlerinde öpüyorum ...
Sana bu yazıyı bir türlü boşluğunu dolduradiğim ve asla dolduramayacağım babasizligimdan yazıyorum...
Hissediyor musun!!!
Denize karşı bir bankta oturmuş kaliteli ve paha biçilemez yalnızlıktan ala dost mu olur dört elle sarılip dibi yosun tutmuş yalnızlığımın dizinin dibinden yazıyorum
Anlıyor musun!!!
Titrek ve utangaç ellerimi yokluğunun üzerine basarak bin yeminle kalbimin sana ait ve yalnızca sana açılan kapılarina büyük harflerle girilmez yazıyorum..
Görüyor musun !!!
Ve kalemimi oynattığım her kelimede bir türlü adını koyamadığım ve sana ahraz olmuş ve her harfi neşter kesiği gibi sarılmayı bilmediğini özlemeyecektin yazıyorum
Okuyor musun!!!
.......
.............
....................
©huzunmısra
H