Bir yağmurla vuruyor karaya
Hüznün, en büyük gemilerini bekliyor,
Akşam birinin düşüncelerinde yitiyor
Selvilerin dumanını tüttürüyor
Yazıları dallar arasında
Mahallenin sıkıntı koltuğu
Nasırlaşmış düşüncelerin
Saatlerin saatlere ortak oluşunun
Bir günde bekliyordu dönmesini insanların
Umutlar çürümüş yerlerinde toz taneleri vardı oysaki,
Dünü olmayan bir iskelede yarını beklemek
Hiç gitmeyen hüzün gemilerinin demir atışı.
©neverland
N